บนโลกของการกำหนดมาตรวัดความฉลาดของมนุษย์  การวัดจากปริญญาตรีมักจะเป็นคำตอบง่ายๆของการบ่งบอกว่าใครดีกว่าใคร

ผมอยากลองเล่าประสบการณ์ที่ได้ทำงาน อันนี้เกี่ยวกับตัวเองได้เจอมา โดยมีเรื่องการมีปริญญาเป็นเส้นคั่น

น้องคนนึงมาทำงานกับผม ด้วยการมีต้นทุนสูง จบมัธยมจากโรงเรียนในกรุงเทพฯชื่อดัง แล้วก็เข้าเรียนในคณะบริหารธุรกิจของมหาลัยรัฐชื่อดัง จบออมาทำงานได้สองสามปีก็ไปเรียนต่อ ด้านการตลาดมาอีก

น้องมาทำงานในด้านการตลาด ฟังดูก็น่าจะดีใช่มั้ยครับ เรียนตรงตามสาย มีชาติตระกูล ที่บ้านก็ไม่จน ดูแล้ว พิมพ์นิยมคนทำงานเมืองกรุงแท้ๆ

แต่ก็นั่นล่ะครับ กับดักของของชีวิต การมีต้นทุนสูง ไม่ต่างกับการที่เขามี คำว่า ฉันพอแล้ว

พอในที่นี่ ก็คือ ฉันมี สถานะภาพเพียบเท่านี้ ดังนั้นจะให้ฉันไปทำงานกะหลั่วๆ ฉันไม่ทำนะ

แหม่ ใครจะกล้าล่ะ ยิ่งบุคลิกคุณนายเท่าไหร่ ยิ่งน่าหมั่นใส้ ว่าจะรอดมั้ย!!!

แล้วที่สุดน้องก็ไม่รอดจริงๆ ทำได้สักพัก คนก็เริ่มเห็นว่า รู้ไม่จริง ความรู้ไม่อัพเดท ไม่ทำงานกับความเป็นจริง

ที่สำคัญ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อจริงๆ ติดกับดักสถาบัน มองแต่ว่าคนนั้นจบนั้นนี้โน้น ไม่ค่อยยอมรับความคิดคนที่จบสถาบันด้อยกว่า  ทำให้ไม่เกิดการร่วมมือเท่าที่ควร ทำให้ทำงานยากโดยไม่จำเป็น

ยิ่งงาน การตลาดจำเป็นต้องรู้ซอกแซกและสอดส่อง น้องเลยสอบตกเรื่องนี้สิ้นเชิงเพราะมัวแต่อยู่บนหอคอยงาช้าง

วันที่ผมแจ้งเขาไปว่า พอแล้ว ให้หยุดการทำงาน และหยุดว่าจ้าง น้องเขาก็ดูผิดหวังมาก

คำนึงที่ผมจำติดหูคือ  เขาเรียนจบมาขนาดนี้ ทำไมไม่เขาผ่านโปร

แหม่น้อง ยังคิดแบบนี้อยู่อีกหรอ ก็เพราะคิดแบบนี้แหล่ะ มันถึงไม่ผ่านไง

เสียดายที่อุส่าห์เรียนมาเยอะ แต่ทัศนคติน้ำเต็มแก้ว

ผมกลับมาบ้าน ก็ เพิ่งนึกได้ว่า ลืมฝากเงินแม่บ้านให้จ่ายเงินค่าธุระอย่างนึงซึ่งจำเป้นมาก

เพราะถ้าเลทไปอาจจะโดนค่าปรับ

แม่บ้านที่เป็นไทยใหญ่บอกว่า สำรองเงินจ่ายให้ก่อนแล้ว เพราะเห็นแล้วว่าถ้ารอผมกลับ ต้องยุ่งยากแน่

พร้อมกับส่งกระดาษ ให้ผมช่วยซื้อของมาเพิ่มเติมในครัว ซึ่งผมเห็นลายมือโย้เย้ที่เขาเขียนเมื่อก่อนหน้านี้

ดีขึ้นกว่าเดิมมาก อ่านแล้วเข้าใจเลย

ถามว่าไปเรียนมาจากไหน เธอตอบ เรียนเอาจากหนังสือพิมพ์ และถามจากแม่บ้านไทยอีกคน

สรุป ตอนนี้ เธอพูดได้ อ่านได้ เขียนได้ ครบถ้วน อาจจะไม่เก่ง แต่ก็ ทำได้ครบ

วันนี้เงินเดือนที่ผมให้เธอ หมื่นกว่าๆ ไม่รวมค่าอาหาร ค่าที่พัก และเธอยังมีลูกและสามีสามารถมาอยู่ด้วยกัน ไม่เสียค่าไฟ เนื่องจาก นอกเหนือไปจากอาหารที่ทำได้สามารถ เรื่องการจัดการ ทำโดยไม่ต้องบอก

ผมถามเธอว่าตอนอยู่ไทยใหญ่ ได้เรียนหนังสือหรือไม่ เธอบอกก็เรียนบ้างแต่ไม่ค่อยมีโอกาสเรียนเพราะไม่มีเวลา

แต่ก็สนใจเรื่องเกษตรและการฝีมือ บังเอิญผมก็มีแต่หนังสือจากต่างประเทศ ครั้งนึงเธอเคยมาขอยืมและบอกว่าจะไปลองเปิดศัพท์ในมือถือดู สักพักผมก็เห็นเธอสามารถปลูกต้นบางชนิดตามหนังสือเขียนไว้ได้!!

ความรู้อยู่ที่คนๆนั้นจะเปิดรับหรือไม่

 

หันกลับไปคิดเรื่องเมื่อเช้า กับ เรื่องตอนเย็น มีบางอย่างชวนให้นึกถึงกันจริงๆ